Artık "fış fış kayıkçı" şarkısını duyduğunda hemen oynamaya başlıyorsun, "gel babası gel gel" dendiğinde dayın gibi sol elini havaya kaldırıp elini oynatmaya başlıyorsun, yürütece hakim olarak gidiyorsun (kayıkta kürek çeker gibi:) ), oyuncakların arasında ayrım yapabiliyorsun, sevdiğin sevmediğin var, çok şükür yemek ayırmıyorsun, tek başına oturabiliyorsun.
"ba ba ba, de de de" gibi tek heceleri söylüyorsun. Babanın çabalarıyla "ba ba ba" yı daha çok söylüyorsun. Babanda senin "baba" dediğini duyarak çok mutlu oluyor :) İnsanları ayırt edebiliyorsun. Mesela Birtane Abla'yı yani Dilda Halan'ı görünce, anneannenin sesini duyunca ve dedenin fotoğrafını görünce çok seviniyorsun.
Dışarı çıkacağımızı anlıyorsun. Banyoya girme vaktini biliyorsun. Kendi etrafında dönmeyi yani yatarak dönmeyi bir oyun haline getirdin. Kitapları ve onları incelemeyi çok seviyorsun. Sana söylediğim şarkılara garip sesler çıkartarak eşlik ediyorsun. Büyüyorsun bebeğim ve ben çok heyecanlıyım. Önümüzdeki günler için çok sabırsızım. Seninle yapmak istediğim, gezmek istediğim, görmek istediğim,... o kadar çok şey var ki! Zaman hem çabuk geçsin paylaşımımız daha da artsın istiyorum, hemde zaman yavaş işlesin bir yere gitme istiyorum. Annelik anlatılmaz yaşanırmış gerçekten bir tanem :)
