Boynu Bükük Küheylanım

Geçtiğimiz hafta, öğle uykusunda uyandıktan bir kaç dakika sonra kulağının arkasını tutarak ağlamaya başladın. Kulaktan kaynaklı diye hemen Serap Hanım'a gittik. 

Ama kulakla ilgili bir sorun değildi. O zaman diş dedik. Akşam 22.30 gibi artık boynunu çeviremediğin için ara ara ağlamanın sebebini anladık. 

Boynun tutulmuştu. 

Hemen Gülsüm Abla'yı aradık. 

Bize bebeklerde boyun tutulmasının pek gözükmediğini yarın hemen genel cerraha gitmemizi söyledi. Ama telaş yapmayın küçük bir ihtimalde olsa tutulabilir dedi. 

Ertesi gün sabahın bir vakti doktora gittik. Muayenemizi olduk. 

Doktorda şaşırdı ama evet boynun tutuldu bebeğim.

Bebeklerin kas yapısı esnek olduğu için genellikle omur ilik zedelenmelerinde yada doğuştan sakatlıklarda görülürmüş boyun tutulması. 

Çok şükür ki öyle bir şey çıkmadı. Yine bir ilki başardın ve çok düşük bir ihtimal olan boyun tutulmasını başardın bebeğim. 

Doktor sadece boynunu sıcak tutun, hiçbir şey sürmeyin,gerekirse

 zeytinyağı ile masaj yapın, 2 güne geçer dedi. Çok şükür geçti. Ama yerinde durmak nedir bilmediğin için boynun her an yine tutulabilir bebeğim :)

(Allah korusun)

Temizlik Yapmak Çok Zor

Temizlik yapmanın bu kadar zor olduğunu hiç düşünmezdim.
Düzenli olmayı, temiz olmayı severim. Ama sen hayatıma girdiğinden beri çok zorlanıyorum. Hele ki yürümeye başladığından beri.Ya önüme atlıyorsun ya süpürgenin üzerine oturuyorsun. Ütü yapıyorsam ütünün kablosunu tutuyorsun.

Ben ütüyü bırakana kadar bırakmıyorsun. 

Ben iş yapmayı bırakınca o kadar mutlusun ki bebeğim. 

Artık çalışma hayatına geri döndüğüm için, bol bol çalışıp eve temizlikçi tutma kararı aldım. Senden kıymetli bebeğim :)

Adım Çöreği Yapmazsak Olmaz :)

Yürümeye başladığın için bir Trakya geleneği olan Adım Çöreğini yaptık minik kurbağam.Anneannen ve Reyhan Teyzen çöreklerini yaptı. Çöreğin içindeki para dedene çıktı :) Hediyeyi deden alacak. (adım çöreği hikayesini detaylı öğrenmek isteyenler içimdengeldi bloguma  bakabilir.) Artık hızla büyüyorsun. Takip etmekte zorlanıyorum :)

Adım çöreğini yapmadan duvara tosladın :)

Bundan tam 18 gün önce yürümeye başladın. (26.08.2014) Sıralamayı ve el tutmayı bırakıp, kendin yürümeye başladın. Tabi ki bu durum senin çok hoşuna gitti. Özgürlüğünü eline almanın tadına vardın. Bütün gün Reyhan Teyzen'de gezdin gezdin ve de gezdin. Uykun geldi ama beni bile dinlemedin. Sarhoş gibi yürümeye başladın. Tabi ki hep arkandayız ama kaza işte.Başını duvara vurdun ve alnında küçük bir yarık oluştuk. Bantının büyük olduğuna bakma. Doktorun taktığı küçük bantı tutmadığın için üzerine büyük takmak zorunda kaldık :)

 Gel zaman git zaman 18 gün geçti. Ve resimde görüldüğü üzere küçüçük bir çizik kaldı alnında. Ama daha iyileşme aşamasında. İz kalsa da ilk adımlarının hatırası olur.  

Yürümeye başladığın gün anneannen "Adım çöreği yapalım, adet" dedi. Ben pek sevmem böyle şeyleri. Ama sen düşünce bitanem hiç düşünmeden "Tamam" dedim. Çaresizlik :))))

Not: Başını duvara vurdun ama çok ağlamadın. Çünkü hala yürüme derdindeydin :)

İlk Hastalığını Umursamaman Güzel Annesi Kılıklım :))

İlk defa hasta oldun kuzucum. Salgın varmış çocuklar arasında, boğaz enfeksiyonu. Allahtan senin bağışıklılığın kuvvetli de çabuk atlattın. Dinlenmen gerekiyor ama sen yavaş yavaş yürümeye başladığın için yerinde durmuyorsun. Hep yürü istiyorsun. Tabi yürürken de hep beni peşinde sürüklüyorsun :) Hastalığını umursamıyorsun resmen. Aynı bana benzemişsin bu konuda :)

 Bugünler güzel günler bitanem. Yürüyünce bakalım başımıza neler gelecek :)Ramazan Ayından dolayı gündüzleri pek dışarıya çıkmıyorum. Hem oruçluyum hem sıcak bir de senin peşinden koşmak söz konusu olunca benimde kan şekerim düşüyor tabi.Sende iftara kadar dışarı çıkmayı bekliyorsun, alışık olduğun için huzursuzlanıyorsun. Ah sen var ya sen, Allahtan beim sözümü dinliyorsun. Yada bir şey olunca sana anlatıyorum, anlıyormuş gibi dinliyorsun. Her geçen gün sana artı ekleniyor ve ben buna bayılıyorum :)

Bu arada kulak için ameliyat olacaktın 30 Haziranda. Çok şükür sağ kulağındaki su yok olmuş, sol kulakta da az kalmış.O yüzden ertelendi.Bir daha ki kontrole kadar bekleyeceğiz minik kurbağam.

Tay tay Falan Anlamam Ben Yürürüm :)

10. ayına girmene rağmen hala emekleme girişimin yok. Biz bazen uğraşıyoruz çok kızıyorsun. Ama ayakta çok güzel duruyorsun ve adım atmaya başladın. Doktora sorduk "Her çocuk emeklemez, sorun değil" dedi. Ben emeklemeni istiyorum aslında. Kısmet bitanem, bakalım belki yürüdükten sonra yaparsın :) 

 Ayaklarının üzerinde durduğun için çok hevesleniyorsun, her seferinde yere inmeye çalışıyorsun. Neyse yere indikten sonra doğal olarak iki elini tutuyoruz. Ama sen "ııhhhhh" diye sinirlenip sanki çok güzel yürüyormuşsun gibi tek elden tutuyorsun :) "Tay tay falan anlamam yürürüm ben" edaları bizi çok güldürüyor.

Artık ortalama 15 saniye ellerinden tutmadan ayakta durabiliyorsun. Sana bir güven geldi ki anlatamam :))) 

Bir de unutmadan, o kadar çok konuşuyorsun ki tıpkı bana benzemişsin. En azından benzer yönlerimiz var canımın içi cancazım.

Şebeğim Benim :)

Beni yormaya başladın artık bebeğim :) Tatlı yorgunluklar tabi ki. Anne gibi gezmeyi çok seviyorsun sende :) Hava güzelde olsa, yağmurlu, karlı da olsa bizim için fark etmiyor. Alıyorum seni dışarıya çıkıyoruz. (Bağışıklılık sistemin her şeye alışsın ve güçlensin diye doğduğun günden beri her gün dışarıdayız.)Parkı biliyorsun ve oraya gitmek istiyorsun :) Gidince de sallanmak istiyorsun. Çok mutlu oluyorsun,bu da bana yetiyor.

Büyüdük, Memleket Ziyareti Yapıyoruz

Evet bitanem, baş başa anneanne ve dedeni ziyarete geldik. E sende büyüdün yola dayanabilirsin diye düşündüm. İstanbul'a kadar otobüs yolculuğu yaptık, oradan Arzu Teyzen ile geldik. 

 Hava değişiminden etkilenmedin o yüzden keyfin hiç kaçmadı. Sürekli kahkahalarla gülüyorsun anneannene ve dedene. Sadece bu arada görünen inci tanesi (okumayanlar okuyabilir) hala patlamadığı için canın çok acıyor. Ağrısı tutunca bizde bir şey yapamıyoruz. O zaman benim de canım çok yanıyor. 

Çok alıştık yine anneanne ve dedene. Hele sen :) Neyse haftaya dönüyoruz ama yakında yine geliyoruz :) Bu arada ayaklarının üzerinde çok güzel durmaya başladın. Sanırım emeklemeden yürüyeceksin. Baban gibi acelecisin :)

Tıpış tıpış

Babana kalsa şimdiden yürümen lazım :) Daha 5 aylıksın. Ananen ve deden sana yürüteç ve hoppala aldı. Yürütece önümüzdeki ay bineceğiz ama hoppalayı şimdi kullanıyoruz. Bacak kaslarını güçlendiriyormuş. Seninde hoşuna gitti. İlk etapta zıplamaktan çok dönmeyi sevdin.Baban sürekli seni hoppalaya oturtup uçmanı bekliyor :) Dedim ya çok aceleci baban var :)