Sanırım dışarıya çıktığımızda doğayla iç içe olduğunda ki sevincin bana çekmiş. Sonunda bana benzeyen bir yanını buldum :)
Apartmandan çıktığımız andan itibaren her yeri inceleyerek " aaaaaaa" diye şaşırıyorsun. Her gördüğün çiçeğe dokunmaya çalışıyorsun, çimenlerin üzerine seni oturttuğum da çimenlerle bir oynayışın var ki şahane :)
Tabi ki bunda yeni yeni keşfetme duygularının büyük rolü var.Kuşları, kedileri ve köpekleri görünce o kadar çok sevinip çığlık atıyorsun ki, "İşte benim oğlum" diyerek çok gururlanıyorum.
Hele ki Atatürk Orman Parkı, Karaçayır Parkı, Abant ve Gölcük'te ki şaşırmalarına bayılıyorum. Sanki Japonlar Türkiyeyi keşfe çıkıyor.
