Doğanın Kanunu

   
        Ne kadar çabuk büyüyorsun minik kurbağam :) Babanla her gün gözümüzle ölçüp tartıyoruz. Bize o kadar şaşırtıcı geliyor ki! Sanki kimsenin çocuğu gülmüyor, boyu uzamıyor, kilo almıyor, gaz çıkarmıyor, "aguuu" demiyor, kendi kendine hareketler yapmıyor. Bir kere "aguu" dediğinde babanla kendimizden geçiyoruz. "Aşkım duydun mu ne dedi?" Sanki konuşmuşsun, masal anlatıyormuşsun gibi davranıyoruz :)  :)
İnsana gaz çıkartma sesi bu kadar mı güzel gelir? Senfoni orkestrası maşallah :) Bayılıyoruz o sese :) Ayrıca artık eşsiz kokular yaymaya başladın, babanın tepkilerini sana büyüyünce anlatırım. Ben çok gülüyorum babanın yüz ifadesine. 
         Seni yıkamak çok büyük bir zevk veriyor bana. Tek bağırdığın zaman suyu dökmediğim zaman. Suyu çok seviyorsun canımın içi. Seneye yaza seni tatile götüreceğim. O zamanda suyu görünce elini ayağını çırpacak mısın bakalım? Ben seni yıkarken baban sürekli videonu çekiyor. Birinin bu işlemi gerçekleştirmesi lazım değil mi ama? Büyüyünce izleyeceksin inşallah. Arşivliyoruz videolarını ve fotoğraflarını fıstığım. Demem o ki zaman çabuk geçiyor ve sen çabuk büyümeye başladın. Bir taraftan çabuk büyümeni istiyorum paylaşımlarımız ve faaliyetlerimiz artsın diye, bir taraftan da büyüme seni hep kucağımda taşıyayım istiyorum. Ama doğanın kanunu büyüyorsun minik kurbağam :)

Fotoğraflar Efsun Teyzenin Şaheseri :)

Haydi Millet Abant'a...

          
         Oğlum fiziksel olarak cuma günü Efsun Teyzesi, Eser Dayısı ve Rıdvan Amcasıyla tanıştı. Birbirlerini çok sevdiler. İlk başta Eser Dayısı ve Rıdvan Amcası "Tutamam ben onu, kırarım bir tarafını" dese de ilerleyen saatlerde ve ertesi gün kucağından indirmedi :)
          Dün sabahtan ailecek, Mihriye Ananesi, Serap Annesi, Efsun Teyzesi, Eser Dayısı,Rıdvan Amcası, babası, annesi ve tabi ki oğlum Abant Gölü'ne gittik. Havada çok güzeldi, keyfimizde çok iyiydi. Oğlum dışarıyı ve gezmeyi çok sevdi. Boncuk boncuk dışarıyı seyrederken birden bire uyuması da ayrı bir güzeldi.  Bütün ilginin üzerinde olmasını kullanmadı benim oğlum. Ne bebekler var biliyorum, doğar doğmaz şımarır. Bebek ne bilir diye düşünmemek gerekir. Bebekler doğar doğmaz her şeyin farkındadır. Neyse günümüze geri dönelim :) İkinci yarı kırk uçurma gibi oldu :)

Abant'ta vazgeçilmezimiz, tahta yol :)

Annesi daha fazla kilolarından kurtulumadığı için oğlum minik gözüküyor :)

Oğlum Abant'ta oksijeni alınca uyuyakaldı :)

 Mihriye Ananesi ve Serap Annesi de yalnız bırakmazmış oğlumu

Babası halinden gayet memnun:)

Manzara gerçekten çok güzel, insan doğanın içinde kayboluyor.

Ahşap yolda romantik dakikalar :)

Oğlumu kaçırıp geri getirdiler :)

Teyzesiyle gezmelerde oğlum

Oğlumu kucağına alan kaçırmak istiyor :)

Canımın içi benim için kuşburnu topluyor, Ellerine dikenler battı Aşkımın, kıyamam :(

Aşkımızın tohumu :)

HER GÜNÜMÜZ BÖYLE NEŞE DOLU GEÇSİN OĞLUM.

Memlekete İlk Yolculuğumuz...

Yağız'ımı nisan ayında memleketimize götürdük:) Özellikle ben istedim ki doğmadan oranın havasının kokusunu, suyunun tadını, davul-zurnasının sesinin tadını alsın. Bizim kerata gerçekten de davul zurna sesi duyunca hareket etmeye başladı. İlk hareketleriydi onlar. Acaba müzisyen mi olacak diye düşünüyorum bazen ya da Halk Oyunlarına gönül veren bir dansçı? Hele  ki bu aralar müziklere bu kadar tepki verince :) Neden olmasın?

Böyle olur mu acaba:)

 

 Oğlum Pınarhisar'ı sevdi. Bunu hissettim. Bende çok özlemişim, Şezai Abinin simitlerini, Niyazi abinin "Çanakkale Domatesi bunlar" diye bağırmasını, Utku'nun son ses müzikle deli gibi araba sürmesini, belediyenin megafonundan gelen Levent Abim'in sesini, Adil Abi'nin kahvesinden gelen sesleri, Belediye Parkındaki pis karga kokusunu, 1 turda biten caddeyi, Serdar Abi'nin kavurmalı tostunu, Zahit'in köftesini, Kaleleri, geceleri hiç susmayan köpekleri, güzndüz gece demeden bağıra bağıra konuşan insanları, ağaçlardaki erikleri zerdalileri,...Memleketim güzeldir hoştur da bir de şu insanlarının gereksiz konuşmaları olmasa daha da süper olacak. 

Arkadaşlarla buluştuk bir gün, tablo bu :)

,

Ben ve karnımda Yağız, Can arkadaşım Arzu ve dünyalar tatlısı oğlu Sancak, Hasret çektiğimiz güzel arkadaşımız İpek ve dünyalar güzeli kızı Melodi(Amerika'da yaşıyor) ve güzel kalpli arkadaşımız Nurdan. Bu sene 2 tam, 1 yarım ve 0 olarak buluştuk :) Seneye 3 tam 1 yarım belki de 4 tam olarak buluşacağız :) Sancak ile Melodi oynarken Yağız'ı aralarında hayal ettim hep. İnşallah Rabbim seneye izin verirse o günleri de göreceğiz.

Anneannemde yaklaşık 1 ay kaldım. Bol bol zaman geçirdik. Çok eğlenceliydi gerçekten. Yılmaz "Ne zaman gelirsin" diye sorduğunda "Doğurunca" diyordum hep. Hasretine dayanamadım tabi ki :)Mihriye Teyzemin doktorları bile şaşırtacak bulgu ve uyarılarıyla  tatilimizi sonlardık. O uyarıları paylaşmak istiyorum:

• Çok yeme, çocuğun beyni donar (dondurma yiyorum)
• Çocuğun canı çeker, ye. (Ne görürsek yedirdiği zamanlarda)
• Çok hızlı yürüme, çocuğu zıplatma.
• Öyle yatma, ezilir çocuk:) (Sırt üstü yattığımda)
• Ve buradan yazamayacağım bazı cümleler:) Teyzem beni anladı:)

İyi ki var benim iyi yürekli Teyzem. Bir insan bu kadar iyi niyetli ve düşünceli olamaz. Ama teyzemi tanıyanlar böyle bir insanın varlığına inanıyor :) Eee neden olsa dedemin kızı :) 

Hele ki Efsuncum Ablacım, Yağız'ın adını Hayrettin koydu.( Aslında Kayınpederinin adı. Hiç tanıyamadım. Seneler önce vefat etmiş. Rıdvan Abim babasına benziyormuş  Bir parçada Hayrettin Amca ve Rıdvan Abime benzeyebilir o zaman.İyi huylu, iyi yürekli insanlar.) Efsuncum Ablacım Yağız'ı öyle çağıracak sanırım. İşin garip kısmı Efsuncum Ablacım karnıma doğru "Naber Hayrettin?" diye seslendiğinde Yağız hareketlenmeye başlıyor :) Ayrıca hareketlerini benden başka ilk defa Efsun Teyzesi hissetti :) Zaten bizim için çok özeldi daha da özelleşti Teyzesi...

Bu zıbını ya alacağım ya da yapacağım. Efsun Teyzesiyle fotoğraf çekeceğim :)